Lubicie pić kawkę w ogrodzie? A czy wasz ogród też lubi kawkę?
Kawę pijam regularnie: codziennie rano. Najchętniej pijałabym w ogrodzie i gdy tylko robi się ciepło, a pogoda jest sprzyjająca, wychodzę z kubkiem kawy na schodek przedogródka. Jest od wschodu więc słońce przyjemnie grzeje. No chyba, że akurat mamy czas upałów, wtedy idę na ławeczkę do zaogródka, bo rano jest tam cień.
Pierwszy dzień wiosny uczciłam odnawiając meble ogrodowe. To takie moje zaklinanie wiosny, by przyszła szybciej i na dodatek jak najcieplejsza. Co sprawdziło się, bo dzisiaj było 18 stopni!!!.
 |
| Tak meble wyglądały w 2016 roku |
Chodzę sobie tak po mieście, chodzę i patrzę, i podziwiam. Podziwiam zadbaną zieleń i kreatywność mieszkańców.
Jestem człowiekiem lasu i kocham wszystkie drzewa, ale ... niektóre bardziej 😃. Postanowiłam więc napisać o tych najukochańszych. Zapraszam do mojego osobistego, bardzo subiektywnego rankingu drzew.
Gdy zaczynałam pisać bloga, miał być o ogrodach. Jednak w miarę czasu, obok ogrodów pojawiła się moja druga pasja czyli odnawianie starych przedmiotów i rękodzieło. W rezultacie powstał miszmasz i najwyższy czas, żeby posprzątać.
Ogłaszam więc, że blogi będą dwa:
Ogródek podwórkowy pozostaje blogiem o ogrodach, naturze, zieleni miejskiej, wycieczkach krajoznawczych, chorobach i pielęgnacji roślin etc.
Drugi blog Starocie i klamoty będzie poświęcony pracom ręcznym: odnawianiu mebli i starych przedmiotów, opisywaniu ich, różnego rodzaju kreatywnym przeróbkom czy diy w moim wykonaniu. Tam też zostają przeniesione wszystkie dotychczasowe posty o tej tematyce.
Tak właśnie rozpoczynam Nowy 2023 Rok na moich obu blogach (jak na dwóch nogach).😃
Czytajcie.
Z wątrobowcami zapoznałam się bardzo szybko. Prawie natychmiast pojawiły się w moim zaogródku, gdzie jest wilgotno i cieniście. Zaraz potem pojawiły się również w przedogródku, w najbardziej zacienionym kącie. Zielone, falbankowate narośla wyglądały intrygująco. Nie wiedziałam tylko, co o nich myśleć: czy to dobrze czy źle, że się pojawiły?
Lata są coraz gorętsze z długimi okresami bez deszczy, a zimy bezśnieżne. Tymczasem klasyczny i wciąż chyba najbardziej pożądany angielski trawnik wymaga przede wszystkim dużo wody, a oprócz tego światła, regularnego nawożenia i mnóstwo zachodu.
Poprzedni tydzień spędziłam na wsi. Na takiej prawdziwej wsi, gdzie mieszkańców jest około czterdziestu, autobus jeździ w dni nauki szkolnej, najbliższy sklep jest w sąsiedniej wsi 4 km dalej, a za płotem zaczyna się Puszcza Augustowska.
Wojna wciąż trwa. Tuż obok, za naszą wschodnią granicą. Do Polski przyjechało wielu Ukraińców, część wyruszyła dalej na zachód, część pozostała. Prawie wszyscy starają się nieść pomoc na miarę swoich możliwości. Są zbiórki pieniędzy i darów dla uchodźców, część z nich znalazło schronienie u polskich rodzin. W domu mojej siostry zamieszkała Nina z 7-letnim sykiem. A na ulicach Warszawy widać barwy narodowe Ukrainy: chorągiewki w oknach, na budynkach i na autobusach komunikacji miejskiej.
 |
| Flagi w kolorach Warszawy i Ukrainy na Karkowskim Przedmieściu |
O hortensji piłkowanej [Hydrangea serrata] jak i o każdej innej można znaleźć sporo informacji w Internecie. I zazwyczaj (tak jak i w innych przypadkach) informacje te często bywają sprzeczne. W moim ogródku mam 2 krzewy hortensji bukietowej i 1 krzew piłkowanej w odmianie 'Bluebird', a obok w ogrodzie sąsiadów rosną hortensje ogrodowe. Mam więc porównanie i kilkuletnie doświadczenie z tą hortensją. Może komuś się przydadzą moje obserwacje.
Jesienią lubię wszelkie odcienie żółtego, czerwieni czy brązu. Właściwie tylko jesienią, ale za to bardzo intensywnie. 😀
Była końcówka lata. Siedziałam sobie w pokoju przy otwartym oknie i wciąż słyszałam szum płynącej wody. Sprawdziłam wszystkie krany w domu i w ogródku, wszystko pozakręcane. Więc to pewnie u sąsiadów. Na wszelki wypadek poprosiłam administrację o sprawdzenie zużycia wody. Było w normie. Jednak, gdy przez kolejne dni wciąż słyszałam szum wody, siedząc przy otwartym oknie, a także relaksując się w ogródku, zaczęłam mieć podejrzenia. Sprawdziłam licznik wody ogródkowej: kręcił się jak szalony.
Bardzo lubię paprocie, a one chyba lubią ogródek podwórkowy. Miejski teren zabudowany ze wszystkich stron, z nie całkiem dobrze działającym odwodnieniem, dał w rezultacie miejsce cieniste i wilgotne. Dobrze tu rosną różaneczniki i azalie, niesamowicie rozrastają się funkie, mech czuje się jak w domu i dla paproci to również idealny zakątek.
Tegoroczna zima była normalna. Normalna czyli mroźna, śnieżna i dość długa. Nie była ekstremalna, nie padły żadne rekordy mrozów. Spadł także śnieg, więc rośliny miały zimowe przykrycie. Spadło go tyle, ile trzeba: nie za dużo i nie za mało. Nie było na dodatek (przynajmniej w Warszawie) majowych przymrozków. Czyli wszystko powinno być ok. Jednak straty w ogrodach są znaczne. Jedyne, co mi przychodzi na myśl to rozhartowanie się roślin. Odkąd tu zamieszkałam zimy były wyjątkowo łagodne lub nie było ich wcale, a ładnych parę lat już tu mieszkam.
Lubię kwiaty cebulowe. Zazwyczaj kwitną bardzo efektownie i nie trzeba długo czekać na efekt. Ot sadzisz jesienią, a wiosną już podziwiasz lub sadzisz wiosną, a w środku lata masz już barwną rabatę. Najbardziej cieszą te wiosenne, wyczekiwane przez całą zimę.
Bardzo długo mnie tutaj nie było. Z początkiem lutego wpadłam w wir remontów, który skończył się dopiero w maju. Przeszło więc bez wpisów na blogu przedwiośnie, rozpoczęła się piękna kwitnąca wiosna. Kwiatowe zapachy wszędzie się unoszą. Pachną kwitnące bzy i konwalie. Gdy w swoim ogródku poczułam piękną woń, byłam przekonana, że to wiatr przywiał zapach bzu z odległego krańca osiedla. Tymczasem to mój cytryniec obsypał się malutkimi kwiatkami. Aż do tej pory nie miałam pojęcia, że pachnie tak pięknie i tak intensywnie.
Zaczęłam pisać ten artykuł na początku grudnia. Inspiracją było jesienne sprzątanie liści. Zanim jednak opublikowałam, coś się stało. Już miałam wszystko skasować, ale stwierdziłam że szkoda. Postanowiłam opublikować w pierwotnej wersji i na koniec dopiero dodać sprostowanie. Ciekawi jesteście, o co chodzi? Zapraszam do lektury.
 |
| Wirydarz Ossolineum |
